Bewegend leren: niet mijn eerste keuze, wel effectief 

30 krioelende leerlingen met kaartjes door de klas…
Een geluidsniveau waar deze juf licht onrustig van wordt…
En ondertussen dacht ik: leren ze hier nou echt iets van?

Bewegend leren noemen ze dat.

Wat een ramp.
Niks voor mij.

Dacht ik….

Want eerlijk is eerlijk: inmiddels heb ik mijn ideeën daarover toch bijgesteld.

Meer dan een beweegbreak

Steeds vaker zie ik wat het doet als leren niet alleen met het hoofd gebeurt. Beweging in het onderwijs levert veel voordelen op. Bewegend leren is meer dan een korte beweegbreak tussendoor. Je kunt ook bewegen tijdens het leren, terwijl het bewegen niet direct met de leerstof te maken heeft. En soms ondersteunt de beweging juist het leren zelf. 

En eerlijk? In een volle klas vind ik dat nog steeds best een uitdaging.

Dus probeerde ik dit eerst eens uit in mijn individuele begeleiding als remedial teacher. 

En toen zag ik wel iets bijzonders gebeuren. 

Van abstract naar begrijpelijk

Een leerling van mij vond het positioneren van breuken op de getallenlijn ontzettend lastig. Het bleef abstract. Waar ligt 3/4 nou precies? En waarom daar?

We zijn het niet blijven uitleggen aan tafel. We gingen bewegen. Met stappen op de grond, met lijnen, met letterlijk plaatsen innemen.

En dat werkte, hij begreep het. 

Niet omdat ik het nóg een keer uitlegde.
Maar omdat hij het kon ervaren.

Een andere leerling vond tellen in sprongen van 2 maar saai en ingewikkeld. Maar zodra we het stuiterend met een bal deden, was het ineens leuk en zat het er zo in.

Leren door te ervaren

Dat is wat bewegend leren kan doen: leren wordt niet alleen iets wat je begrijpt, maar iets wat je ervaart.
Kinderen zijn langer betrokken, blijven geconcentreerd en merken dat ze het écht kunnen.
Het versterkt ook het zelfvertrouwen.

Even schakelen

Dit soort individuele ervaringen helpen me om ook in de groep af en toe die keuze te maken.

En ja, dat betekent soms dat ik mijn eigen onrust even moet parkeren.
Dat ik het gecontroleerde, rustige werken aan tafel loslaat.

Niet omdat het mijn voorkeur heeft.
Maar omdat het werkt.

Voor het leren.
En voor het plezier van het kind.

Hoe is dat voor jullie?

Worden jullie enthousiast van bewegend leren of moeten jullie, net als ik, soms ook even schakelen?