Soms is een kleine stap een enorme sprong
Vandaag kreeg ik een berichtje van de juf van mijn zoontje. Hij had voor het eerst uit zichzelf zijn vinger opgestoken in de kring en toen hij een beurt kreeg, gaf hij fluisterend antwoord.
Op papier een heel klein ding.
Maar hoe groot een stap is, wordt niet bepaald door hoe groot die stap er voor een ander uit ziet.
Achter zo’n klein moment kan ontzettend veel zitten: moed, spanning, oefenen, wachten, opnieuw proberen en een kind dat steeds een beetje meer vertrouwen krijgt.
En juist zo’n moment herinnert mij eraan waarom ik het ook in mijn werk zo belangrijk vind om niet alleen naar het einddoel te kijken.
In het onderwijs kijken we vaak naar wat een kind nog moet leren of wat nog niet lukt. Maar juist door ook te kijken naar wat een kind al wél kan en welke kleine stappen het zet, zie je hoeveel een kind eigenlijk al vooruitgaat.
Groei zit lang niet altijd in grote zichtbare prestaties.
Soms zit het in een vinger die omhooggaat.
In een antwoord dat ineens wél komt.
In iets wat gisteren nog niet lukte en vandaag een beetje meer lukt.
Kleine stap, grote betekenis.
En die kleine stapjes mogen gezien én gevierd worden.
Oorspronkelijk gepubliceerd op LinkedIn op 18 september 2026